biografie

This post is also available in: Deutsch

“Als kind hield ik al van muziek, dans en iets intuïtief uitbeelden. Improviseren vond ik geweldig.
Kennelijk heb ik een rijke innerlijke beleving. Ik zag mezelf als een dansende Heidi op een berg: vrijheid, blijheid en onbegrensd in stilte.

Het was een geluk dat familie in Liechtenstein woonde. Hier is ongetwijfeld mijn liefde voor de bergen en de Duitse taal gevoed. Wat kon ik er genieten van het uitzicht. Thuis had ik een eigen Heidi-jurkje bedacht en danste op alpenmuziek. Dat herinnerde me aan dat vrije en warme gevoel. Mijn droomberoep was Reisleidster. Met mensen onderweg zijn in verre landen…… 


Op m’n 7e, werd ik voor langere tijd opgenomen in een medisch kindertehuis in Egmond aan Zee. Wat had ik verschrikkelijk heimwee. Kort daarna overleed mijn vader plotseling aan een hartaanval. Mijn moeder kon de draad niet oppakken, zij werd op jonge leeftijd dement en overleed daaraan. Elk detail van de ervaringen had ik in me opgenomen en “veilig verstopt”.

rust

Het uitte in een overprikkeld zenuwstelsel in een onrustig lichaam. Daarvoor schaamde ik me diep en deed m’n best om het te verbergen. Alles zocht ik uit waar ik rustig van kon worden. Achteraf is dat gevoel, die diepe schaamte, een drijvende kracht geworden. Op het kerkhof keek ik vaak naar teksten op grafstenen. “Eindelijk rust, hier rust, etc”. Kon de mens dan geen rust vinden tijdens zijn leven?

“Op m’n 22e begon mijn zoektocht:
waar vind ik rust, wat is leven, wat is dood?”

een roep

In mijn jeugd heb ik Ballroom en Latin gedanst. Als ik in mijn dansjurk de vloer op ging, leek het alsof de wereld om mij heen verdween. Mijn droom als reisleidster maakte plaats voor een baan als Human Resource manager bij een bank. Later in combinatie met een gezin. Ik ben getrouwd en moeder van een zoon en dochter. Vele gesprekstherapieën over mijn verleden heb ik gevolgd. In mijn hoofd had ik alles wel geanalyseerd.
Een besef dat ik een lichaam heb, ontstond toen ik fysieke klachten kreeg. Een signaal om naar mijn lichaam te leren luisteren.

Tijdens een leiderschapsweek in Zuid-Frankrijk zag ik in dat ik ver afgedwaald was van mezelf. Bovenop een berg schreeuwde ik uit dat ik goed ben zoals ik ben en ik voortaan míjn leven ga leiden. Mijn baan besloot ik op te zeggen.

“Hier nam ik gebeurtenissen waar, die ik met mijn verstand niet meer begreep. Het leek te toevallig.
Ik voelde een roep in mijn hart.”

Mijn nieuwsgierigheid naar hartsbewustzijn en levensenergie bracht me naar een nieuwe werkelijkheid: de onzichtbare voelbare wereld.
Het leek wel alsof er een nieuwe heimwee ontstond. Een verlangen om thuis in mezelf te komen.
Zo is in 2006 Zonne-Wende ontstaan. Moment van ommekeer.

waarin kan jij dan jezelf zijn

Een coach vroeg mij “waarin kan je dan écht jezelf zijn?” Ik zei “als ik dans. Maar ja, nu ben ik boven de 40….” Toch liet dit inzicht me niet los. Een nieuwe ontdekkingstocht begon. Ik zocht een dansvorm die mij in hart en ziel kon bewegen. Voorbij medische en psychische analyses.

wezenskern

Zo startte ik de opleiding Danstherapie methode Querido. Mijn emoties begonnen weer te stromen. Voor het eerst voelde ik de helende werking van klassieke muziek.
Vooral werd ik hier bewust dat er een wezenskern, een oerbron in je zit. Noem het zoals je wilt. “God, Liefde, Bron…”

Tijdens de afronding van de Danstherapie keek ik naar de video “Engelwerken” van Friedel Kloke-Eibl, van het Instituut voor Meditation des Tanzes – Sacred Dance in Duitsland. Ik wist meteen, dit wordt mijn vervolgstap.

In 2014 heb ik de opleiding tot Docent Meditation des Tanzes – Sacred Dance afgerond. In 2019 volgde ik een Aufbaustudium bij Friedel Kloke-Eibl. Tevens zet ik me nu actief in als 2e voorzitter van de Beroepsvereniging Fachverband Meditation des Tanzes.

thuis

Meditation des Tanzes ervaar ik als een weg in de stilte, een verlangen om me steeds weer te verbinden met mijn diepste innerlijke wezen. En soms overvalt mij een intens gevoel van “Thuis”.
Dat gevoel geeft mij rust.

Verbonden met anderen in een cirkel, ontdek ik wat het betekent om mens te zijn. We hebben elkaar nodig. 

alles is één

Mijn eindscriptie schreef ik over de dans ‘Alles is Een’. Een weg van chaos naar eenheid (heelheid). Net toen ik het idee had dat ik heelheid had ontdekt, werd ik door een hartinfarct geraakt. Alsof ik weer in chaos lag.
Voorafgaand en tijdens deze intense ervaring heb ik bijzondere ‘tekens’ ontvangen uit de ongeziene wereld. Het was een inzicht naar een dieper innerlijk weten…hoe krachtig de ongeziene wereld is…hoe ritmisch het leven is.
Met nieuw bewustzijn begon ik aan mijn wederopbouw. Verstilling waardeer ik sindsdien nog meer.

“Ga de weg
die zowel naar binnen
als tegelijkertijd
naar buiten is
stil en rustig
naar buiten kan ook
naar binnen zijn
dat is één
Alles gaat samen
Niets is gescheiden
Niets kan zonder het andere.”
(Eliza Mijn)

essentie Zonne-Wende

Graag sta ik actief in het leven waarbij ik tegelijkertijd innerlijk stil en vrij kan zijn. Dat is de essentie van Zonne-Wende.
En hoop ik dat ik nog heel lang mijn vreugde in dat wat ik beleef mag ervaren en delen met anderen.

lieve groet,
Jeaneth