Transformatie: in de cocon

Mag ik een persoonlijke ervaring met je delen?

Rupsje Nooitgenoeg is een van m’n favoriete boeken die ik voorlas aan mijn kinderen.
Favoriet omdat ik er zoveel eenvoudige levenswijsheid in vind.

Rupsje Nooitgenoeg vreet zichzelf helemaal vol met groene blaadjes.
Totdat hij zo vol is dat hij in een cocon terecht komt.
Daarna wordt hij een wonderschone vlinder.

Het maakt me nieuwsgierig naar de geheimen van de cocon.
Vloeibaar worden onder druk.

Volledige overgave en transformeren naar het nieuwe onbekende.
Ik herken de fase van een cocon.
Het gevoel volledig afgesloten te zijn.
Niemand lijkt je te begrijpen, laat staan dat jij jezelf begrijpt.
Alsof je tussen twee werelden schommelt, tussen oud en nieuw.
Het oude gaat niet meer.

Op een dag hoor je een stem “Geef je maar over.”
Dan komt er een moment dat de cocon zachtjes breekt.
Licht schijnt voorzichtig naar binnen.
Je mag tevoorschijn komen en je vleugels spreiden.

Een nieuwe energie stroomt voorzichtig door je heen,
Trillend,
zo nieuw, maar zo vertrouwd tegelijk.
Alsof je al die tijd al wist dat je vleugels had.
Toch moest je eerst bevrijd worden.
Voorbereid op een nieuwe fase.
Als een kind zo vrij…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *